Logowanie:       

Janusz Kusociński - Urodził się w Warszawie 15 stycznia 1907 roku. Dzieciństwo spędził w Ołtarzewie koło Ożarowa. Jego ojciec Klemens Kusociński pracował jako urzędnik kolejowy. Rodzina była liczna, Janusz Kusociński miał dwóch starszych braci (jeden z nich zginął w 1920 roku pod Zamościem jako podoficer 2. pułku ułanów) i trzy siostry.

Kusociński chodził do szkoły podstawowej przy ulicy Marszałkowskiej. W 1928 ukończył Państwową Średnią Szkołę Ogrodniczą przy ulicy Wspólnej. Nie miał dobrych warunków fizycznych do wyczynowego uprawiania sportu - był drobny i niepozorny (mierzył 165 cm wzrostu i ważył około 60 kg).

Początkowo trenował piłkę nożną w Robotniczym Klubie Sportowym „Sarmata”. Biegaczem został przypadkowo. Podczas meczu lekkoatletycznego ze „Skrą” w Warszawie w 1925 roku zastąpił nieobecnego zawodnika i bez żadnego przygotowania wygrał bieg na 800 m oraz w sztafecie 5 x 1000 m. W 1928 roku przeszedł do „Warszawianki”, początkowo trenował pod kierunkiem fińskiego trenera Aleksandra Klumberga, później samodzielnie.

Opracował własną metodę treningu - tzw. interwałową. Podstawowym elementem była gimnastyka – minimum godzina dziennie. Biegał dwa razy dziennie – przed południem biegi na przełaj od 4 do 10 kilometrów, po południu treningi poświęcone głównie wyrabianiu szybkości.

Po odbyciu służby wojskowej pracował jako ogrodnik w Łazienkach i tam właśnie trenował samotnie biegając po alejkach parku. Ten ogromny wysiłek, pracowitość i cierpliwość młodego zawodnika przyniosły wkrótce skutek - w roku 1932 Kusociński wygrał na mistrzostwach świata w Antwerpii (dystans 3000 m), a następnie zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles w biegu na 10 000 m, bijąc rezultatem 30:11.4 rekord igrzysk i oczywiście rekord Polski. Ten nowy rekord olimpijski poprawił dopiero Emil Zatopek na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 1948 roku.

Projekt wykonala firma Media ISQ - tworzenie stron internetowych 2009